De bezetting van de Sarrazijnen heeft tot één van de meest bekendste Franse legendes uit de Middeleeuwen geleid. Wie anders dan Karel de Grote speelt er de hoofdrol in!
Keizer Karel de Grote belegert Carcassonne waar op dat moment de Sarrazijnse koning BALLAK heerschap uitoefent. Na zijn dood komt zijn vrouw «Dame Carcas (Mevrouw Carcas)» aan het hoofd van de vestingstad te staan.
Het beleg van de stad duurt al vijf jaar als de de laatste wachters ten onder gaan aan de heersende hongsernood. Vanaf de stadswal houdt Dame Carcas helemaal alleen de wacht. Om te laten geloven dat ze wordt bijgestaan door een groot leger gebruikt ze strooien poppen met soldatenkleding en vuurt ze met haar kruisboog pijlen af op het vijandelijke leger.
In de stad is enkel nog een varkentje en een klein beetje tarwe over om de bevolking te voeden. Dame Carcas besluit om het laatste varkentje vol te stoppen met de tarwe die nog over is en slingert het biggetje dan over de stadswal. Als het dier de grond raakt barst zijn buik open en vloeit er prachtig graan uit.
Karel de Grote die dit schouwspel gade slaat besluit het beleg op te breken. Volgens hem is het beleg van geen enkele nut: er was zoveel graan in Carcassonne dat de biggen ermee gevoed werden! Nog voordat het grote leger verdwenen is luidt Dame Carcas de kerkklokken om het goede nieuws aan de wijde omgeving te laten horen.
Op dat moment zou één van de vazallen aan Karel de Grote gezegd hebben: « Sire Carcas sonne ! » (Sir, Carcas luidt de klokken)
Site Officiel de l'Office de Tourisme et de la ville de Carcassonne - www.carcassonne.org
Site Officiel de l'Office de Tourisme et de la ville de Carcassonne - www.carcassonne.org